ه‍.ش. ۱۳۸۸ آذر ۹, دوشنبه

نمایش در سینماتک


فیلم مستند
((عکس نا تمام: بهمن جلالی))
برنده
سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند بلند از بیست وهفتمین جشنواره فیلم فجر

چهار شنبه 11آذر 1388 ساعت 16
در
سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران
به نمایش درمی آید
خیابان کارگر شمالی- جنب پارک لاله-موزه هنرهای معاصر

ه‍.ش. ۱۳۸۸ آبان ۱۶, شنبه

نمایش در جشنواره ((دوربین.نت))


نمایش فیلم مستند
((عکس ناتمام: بهمن جلالی))
برنده
سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند بلند از بیست وهفتمین جشنواره فیلم فجر
در
چهارمین جشنواره درعکس خبری دوربین.نت
چهارشنبه 20 آبان 1388 ساعت 20
فرهنگسرای هنر-خیابان شریعتی-خیابان ارسباران (جلفا)

ه‍.ش. ۱۳۸۸ آبان ۱۵, جمعه

يادداشت تازه كارگردانان «عكس‌ناتمام: بهمن جلالي»




پيرو اظهار نظر آقاي ناصر صفاريان ، در برابر یادداشت اخير كارگردانان
فيلم
« عكس ناتمام : بهمن جلالي »



شایسته است بدانید كه بيانيه اخير ، هم به دفاع از جشنواره « سينما حقيقت» در برابر جريان تحريم و هم به نقد عملكرد « مركز گسترش سينماي مستند و تجربي » در توليد آثار مستند و برگزاري جشنواره پرداخته است . البته اين انتقاد ها از سوي ما ، برخلاف آنچه دوست عزيز وانمود كرده اند ، تنها به بعد از جشنواره و اعلام نتايج خلاصه نمي گردد؛ چنان كه نگارندگان ، حتي ماه ها قبل از جشنواره طي مصاحبه هاي ديگر به بيان اين انتقادات پرداخته بودند . (رجوع كنيد به مصاحبه كارگردانان فيلم « عكس ناتمام : بهمن جلالي » با خبرگزاري ايسنا مورخ 24/1/88 ) . بنابراين اعتراض به داوري و نحوه برگزاري جشنواره تنها يكي از نكاتي است كه بدان اشاره شده است ؛ كه همين مشكل داوري خود از پيامد هاي رويكردهاي نادرستی است كه تنها به « مركز گسترش سينماي مستند و تجربي » محدود نمي گردد.

به طور قطع شركت در يك رويداد رقابتي – فرهنگي چون جشنواره سينما حقيقت ، به معناي پذيرفتن اصول آن جشنواره است ؛‌اما اين امر بدين معنا نيست كه افراد انتقاد خود را نسبت به چند و چون اجراي قواعد و كيفيت برگزاري ابراز نكنند . اگر اعتراضي به عملكرد يك نهاد داريم دليل نمي شود كه در رويداد هاي وابسته به آن شركت نكنيم . چرا كه اگر خود از نزديك با مسئله مواجه نباشيم و كنار گود نشين باشيم ، حق اعتراض نداريم .
نكته عجيبي كه از اظهار نظر دوست عزیز به نظر مي رسد اين است كه چه طور كساني كه اصلا در بازي شركت نكرده اند ، دم از رعايت قواعد بازي مي زنند !؟

ما به عنوان مخالفان جريان تحريم ، در ابتدا و در مقابل بزرگاني كه به بيان اين رويكرد پرداخته بودند ، به خود اجازه اظهار نظر نداديم ؛ اما حال كه متهم به ناديده گرفتن منفعت جمعي شده ايم ، سؤال مي كنيم :
آيا بهتر نبود اعتراضاتمان را از مجاري حرفه اي كه پيش روي ماست بيان مي كرديم ؟ آيا حضور تاثير گذارتر از تحريم نبود ؟ آیا برنده یکی از جوایز سینما حقیقت ،که نامش در میان تحریم کنندگان جشنواره نیز به چشم می خورد، با حضور قدرتمندانه اش نمی توانست تاثیر گذارتر باشد؟


آنقدرها تجربه لازم نيست كه بفهميم جريان تحريم ، جرياني اساسا اشتباه بوده است ؛ اين روزها هر نوجواني مي داند كه براي طرح انتقادات اش بهتر است وارد صحنه شود ، به جاي آنكه گوشه خانه بنشيند . گاهي مي توان اندكي با هوش بود .
از اين رو یادداشت اين عزيز ، بيشتر بر عليه منفعت جمعي است . چرا كه ما همگي از دردي مشترك نالانيم ؛ فقط در مرحله عمل رويكردمان متفاوت است .

اين بي انصافي است كه بيانيه اخير ، اعتراض دو مستند ساز فيلم اولي از سر بي تجربگي و نا آگاهي و ميل به ديده شدن تعبير شود . چنين تفكري ، كه ديدگاه افراد را به دليل جواني ، وارونه جلوه مي دهد نگران كننده است. چرا كه پي آمدهاي آن - همان طور كه اين روز ها در مورد يكي از بازيگران درخشان و جوان سينماي ايران شاهد هستيم ،‌كه چگونه به نا حق از سوي با تجربه ها متهم به عدم آگاهي و خود بزرگ بيني شده است - چندان خوشايند نيست .

ما «تازه كارها » مسرور مي شويم كه بزرگواران غلط هايمان را یادآوری کنند . اما نه اينكه مدعیانی ، با برداشت سطحي بخواهند از طريق نقدي هدفمند ، به نفع ديدگاههای گروه يا دسته ي مطلوب خود بهره برداري كنند . این میل طبیعی تحریم کنندگان است که بخواهند از عملکردشان دفاع کنند؛ اما این دوست مجرب ما برای دفاع از عملکرد خویش به تخریب عملکرد دیگران می پردازد ، که نمونه تازه ای برای ما تازه کارها نیست.



ه‍.ش. ۱۳۸۸ آبان ۳, یکشنبه

يادداشت كارگردانان فيلم درباره سومين دوره جشنواره سينما حقيقت




يادداشت عميد راشدي و تورج رباني كارگردانان فيلم
« عكس ناتمام ؛ بهمن جلالي »
درباره سومين دوره جشنواره سينما حقيقت


سومين دوره جشنواره « سينما حقيقت » نيز به پايان رسيد . جشنواره اي كه طي اين چند سال به عنوان رويداد فرهنگي برجسته اي از آن ياد مي شود . چه در بين سينما گران و اهالي فرهنگ ، چه در بين مسئولان و چه در بين مردم عادي ؛ چرا كه ، از زبان يكي از همين مردم عادي شنيديم كه " چه مي بايست فرهيخته بود تا به ديدن فيلم هاي چنين جشنواره اي رفت ! " البته جشنواره امسال با شعار " سينماي مستند براي همه " آغاز به كار كرده بود ، اما دريغا كه اين ميهمان – خانه ، روز ش بر خود تاريك است ، چه رسد به ميهمان اش .
از يك ماه قبل از جشنواره شاهد بيانيه يِ گروهي از سينما گران ، در جهت تحريم اين جشنواره بوديم ؛ اگرچه در اين ميان نام هايي به چشم مي خوردند كه اساسا سرو كاري با سينماي مستند نداشته اند ، و يا افرادي كه بعدا سر و كله شان در جشنواره پيدا شد ، که بد نیست مدیریت محترم جشنواره یک جایزه با عنوان « بهترین تحریم » در نظر بگیرد تا رويكردي جدید در ادوار آینده نهادینه شود .
وقتي جشنواره اي چون سينما حقيقت لفظ بين المللي را يدك مي كشد ، نشان از پشتوانه اي است كه سينماي ايران در اين حوزه از آن برخوردار است . به طوري كه با افتخار، خود را روياروي جريان هاي بين المللي مي يابد. « مركز گسترش سينماي مستند و تجربي » متولي اين امر است ، اما آقايان بايد بدانند كه ستون هاي اصلي چنين جشنواره اي همان تاريخ سينماي مستندي است كه تقوايي ها ، طياب ها ، شيردل ها و ... بنا نهاده اند .
جشنواره با فيلم ، جشنواره است . جشنواره براي فيلم سازان ما همه چيز نيست . فيلم سازان از جان مايه نمي گذارند كه مديران فرهنگي روزي با آن پز بدهند،‌ و روزي ديگر به واسطه تغيير مديريت و عدم تطبيق سلايق در سطوح بالاي مديريت از مسئوليت شانه خالي كنند و دل به كار ندهند . آيا نهاد هاي رسمي فرهنگي ما تا اين ميزان در مقابل هر تغييري آسيب پذيراند ؟ آيا «‌مركز گسترش ... » نبايد يك نهاد سينمايي ملي باشد ، به جاي آنكه با تزريق بودجه اي بخور و نمير جريان سينماي مستند را به دست بگيرد كه حاصل اش چندين فيلم كوتاه و بلند است كه همه در يك سطح از كفييت متوقف مي شوند ؟ و بعد جشنواره اي با بهره از حيثيت عنوان « جشنواره بين المللي فيلم مستند ايران » بر پا سازد و در كنار توليدات خود ، انواع محصولات ديگر را نيز به نمايش و رقابت گذارد . مسئله حضور توليدات خود مركز نيست ، ولي آيا نبايد فرقي ميان «مركز گسترش ...» كه اساس اش بر حمايت است با سازمان صدا و سيما كه خود توليد مي كند ، خود پخش مي كند و خود تقدير مي كند وجود داشته باشد ؟ این روشی است که در پیش گرفته شده است و ماحصل آن پرورش فیلمسازان سفارشی و عدم پويايي ، تنوع و رقابت خواهد بود.
آیا « مرکز گسترش ... » ، خود به آماري که در پايگاه اينترنتي خبرگزاري ایسنا در 28 مهر ماه درباره سومين دوره جشنواره سينما حقيقت منتشر شده توجه کرده است؟
" در ليست تهيه‌كنندگان، كارگردانان در صدر قرار دارند و پس از آنها، افراد مستقلي كه به تهيه مستند پرداخته‌اند با 13 اثر در دومين رتبه قرار مي‌گيرند. رتبه‌ي سوم توليد را نيز مركز گسترش به خود اختصاص داده و حوزه‌ي هنري با داشتن 6 فيلم در جشنواره‌ي سينماحقيقت در رتبه‌ي بعدي قرار دارد. با نگاهي به 76 مستند جشنواره‌ي سينما حقيقت 37 مستند را كارگردان و تهيه‌كنندگان مستقل ساخته‌اند" .
پرسش اين است كه آن نهاد محترم در اين بين چه رويكردي نسبت به آثار مستقل داشته است ؟
هميشه در پايان هر جشنواره اي اين جمله كليشه اي را مي شنويم كه " داوري جشنواره سليقه اي است ، و اگر تركيب هيئت داوران عوض شود نتيجه چيز ديگري خواهد بود " .
آری ، سلیقه است ؛ در همه جای دنیا نيز چنين است . اما سليقه چيزي است كه بعد از تخصص ، دانش ، سابقه و اعتبار ، در جريان داوري مطرح است . به همان ميزان استقلال هیات داوران اهميت دارد ؛ نه چون سومین جشنواره سینما حقیقت که با تورق کتاب آن و مطالعه سوابق داوران ، بیشتر وابستگی عیان است تا استقلال . از وابستگی به «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی » گرفته تا « صدا و سيما » و سایر موسسات . در جشنواره ای که درآن 37 مستند- ساز مستقل حضور دارند قضاوت این داوران چگونه خواهد بود؟ انتظار ندارید که فکر کنیم « قائم مقام مدیر عامل و معاون فرهنگی مرکز گسترش» بعنوان برگزار کننده «جشنواره سینما حقیقت» یک داور مستقل باشد؟ یا انتظار ندارید که فکر کنیم استادی که در شبکه 4 تلویزیون فعال بوده است مستقل می اندیشد ، و یا معاونت تولید یک موسسه فرهنگی که دستی هم در مستند دارد مستقل است !؟ این دیگر سلیقه نیست ، روشی است که شما در پیش گرفته اید. انگار گاهي « سليقه » مفاهيم بيشتري از اصل واژه را در بر مي گيرد .
نا گوارتر از آن ، انتشار نام داوران در صبح روز آغاز جشنواره است .آیا فیلم سازان نمی بایست زودتر مطلع شوند تا برای حضور یا عدم حضورشان در جشنواره تصمیم بگیرند؟ (در تمام دنیا داوران دست کم یک ماه قبل معرفی می شوند).
از حضور عکاسان شناخته شده و مدیران وابسته در هیات داوران که بگذریم ، تنها با یک کارگردان سینمای مستند روبرو می شویم و سوا لی كه مطرح می شود اين است که آیا در سینماي مستند ایران قحط الرجالی پدید آمده است که بجای کارگردان سینمای مستند ، کارگردان مستند های تلویزیونی برای داوری انتخاب می شوند ؟ گویا هنوز فرق این دو را نمي دانيم.
در هر جشنواره اي دست كم دو چهره مورد وثوق اهالي سينما وجود دارند ، كه مطمئنا سليقه شان حجت است و اعتراضي به بار نمي آورد. چرا بايد افرادي را به داوري بگماريم كه سليقه شان منجر به سوء ظن مي شود ؟
همواره گفته مي شود « سينما حقيقت » جور صدا و سيما را در توجه به سينماي مستند مي كشد . پس چرا يكي از متداول ترين مستند هاي سازمان محبوب صدا و سيما نامزد بهترين فيلم مي شود ؟ نه خير! اين اسم اش سليقه نيست . اين ما حصل كار نابلدي است .
گويا هيچ گاه قرار نيست كه به تعاريف و قوانين مشخصي در برگزاري چنين رويداد هايي برسيم و بدان ها پايبند باشيم . انگار هيچ گاه روي ثبات را نخواهيم ديد . پس چگونه يك جشنواره سينمايي براي خود اعتبار كسب مي كند؟ با الواح تقدير و تنديس ها و سيمرغ ها و انواع پرندگان و جانوراني كه روي طاقچه خاك خواهند خورد و يا با جوايزي كه دو سال پس از برگزاري جشنواره با هزار منت تقديم برندگان مي شوند ؟ از دلسوزان محترم سينماي مستند در « مركز گسترش... » بپرسيم كه وقتي برنده سيمرغ بلورين بهترين فيلم مستند براي توليد فيلم بعدي اش به آن مركز مراجعه مي كند ، چگونه با وي برخورد مي شود. اين اعتبار از كجا مي آيد ؟
آيا شان فيلم سازان ما تا اين حد پائين است كه پرسنل برگزاري جشنواره بگويند : " لطفا پي گير كيف و هداياي خود باشيد ...! شان ما اين است ؟ مگر به دنبال اين خنزر پنزرها ست كه در جشنواره شركت كرده ايم ؟ چرا مديريت محترم برگزاري جشنواره به زيردستان خود ياد نداده است ، كه وقتي كارگرداني قبل از نمايش براي آزمايش نسخه فيلم به اتاق نمايش سالن سينما مراجعه مي كند ، به خاطر احترامي است كه براي جشنواره و تماشاگرانش قائل است و نه اميال شخصي ، تا اين قدر كارگردان بي چاره را وادار به خواهش و تمنا نكنند .
بدانيم كه اگر ما اهالي سينما خودمان به يكديگر احترام نگذاريم ، نمي توانيم از مردم ، مطبوعات و دولت انتظار احترام داشته باشيم . بدانيم كه كشتي فرهنگ با شعار هايي چون « سينماي مستند براي همه » پيش نخواهد رفت ،بلكه دير يا زود به گل نشسته و تمام انواع را با خود به زير مي كشاند . چرا به گونه اي رفتار كنيم كه همواره شائبه سياست زدگي به بار بياورد ؟
اين سطور فرا فكني و گلايه هاي ناكامان جشنواره نيست ؛ گر چه اين تنها فيلم « عكس ناتمام ؛ بهمن جلالي » - برنده ي سيمرغ بلورين جشنواره بيست و هفتم فجر - نيست كه با بي مهري مواجه شده است ؛ ‌اين يادداشت خطاب به عده اي است كه شعور حرفه اي يك جامعه را ناديده انگاشته اند .
مطمئنا متهم خواهيم شد به اين كه از راه رسيدگانيم و فرياد انتقاد سر داده ايم . همان گونه كه عضو شریف هیات داوران جایزه بگیران جشنواره ها را به گم كردن خویش متهم می کند ؛ شايد بد نيست بداند ، كه فيلم سازان جوان بدون رانت خواري فيلم مي سازند و جايزه مي گيرند و از طرفي به کاندیدا های مورد انتخاب نظری بیافکند تا ببیند نام استاد منوچهر طیاب نیز در میان آنهاست، بلكه جانب احترام را رعايت كند . ما به عنوان كوچكترين عضو اين جامعه سينمايي ، متاسفيم كه در بدو ورودمان چيزي از بزرگان نياموختيم . آنها فراموش كرده اند كه مي توانند براي نسل بعد الگو ساز باشند .
مسلما زحمات جناب آقاي آفريده و جناب آقاي فرخنده كيش عزيز و خدمات ايشان به سينماي مستند را نمي توان ناديده انگاشت ، قطعا جاي آقاي آفريده در « مركز گسترش ...» سبز خواهد ماند. اما شايسته است كه مسئولين تازه نفس اين عرصه ، حال كه به هر ترتيب فرصتي براي خدمت به فرهنگ و هنر اين ديار بدست آورده اند ، چشمشان را بر روي اين حقايق نبندند ، و بدانند كه نسل جديد سينما و سينماي مستند هيچگونه كم كاري و بي توجهي را بر نمي تابد ، و بر خلاف نسل قبل عرصه را خالي نمي كند تا جولانگاه نابلدان شود . باشد كه ميراثي از شرف و حرمت و اعتبار براي اين نسل تازه باقي بماند .


ه‍.ش. ۱۳۸۸ مهر ۲۳, پنجشنبه

برنامه نمایش در جشنواره سینما حقیقت


فیلم مستند
((عکس نا تمام ، بهمن جلالی ))
برنده
سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند بلند از بیست وهفتمین جشنواره فیلم فجر
در روز دوشنبه 27 مهرماه 1388
ساعت 18
در سینما فلسطین، سالن شماره یک
به نمایش در می آید



ه‍.ش. ۱۳۸۸ مهر ۲۱, سه‌شنبه

بزودی در سینما حقیقت

(( عکس ناتمام ، بهمن جلالی ))






ه‍.ش. ۱۳۸۸ خرداد ۱۳, چهارشنبه

انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران برگزار می کند


نمایش فیلم مستند
(( عکس ناتمام ؛ بهمن جلالی ))
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند بلند
از بیست وهفتمین جشنواره فیلم فجر
همراه با جلسه نقد و بررسی
سه شنبه 19 خرداد ماه 1388 ساعت 18
خانه هنرمندان ایران




ه‍.ش. ۱۳۸۸ اردیبهشت ۸, سه‌شنبه

نمایش در دانشگاه تهران

فیلم مستند
عکس ناتمام ؛ بهمن جلالی
در ساعت 16 روز شنبه 12 اردیبهشت
در تالار شهید آوینی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
به نمایش در می آید
این جلسه با حضور بهمن جلالی و کارگردانان فیلم برگزار می شود


عکس:علی پنجه فولادگران


ه‍.ش. ۱۳۸۷ اسفند ۱۱, یکشنبه

برنامه نمایش در جشنواره فیلم شهر

عکس:مریم تخت کشیان
پنج شنبه-15/12/1387-خانه هنرمندان ایران-ساعت 16

گفتگوی سایت عکاسی با کارگردانان فیلم

عکس:مریم تخت کشیان

ه‍.ش. ۱۳۸۷ اسفند ۴, یکشنبه

ه‍.ش. ۱۳۸۷ بهمن ۱۸, جمعه

1387/11/18

عکس:علی پنجه فولادگران



مستند ((عکس ناتمام. بهمن جلالی)) نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر شد

ه‍.ش. ۱۳۸۷ بهمن ۱۵, سه‌شنبه

برنامه نمایش در بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر

چهار شنبه 16/11/1387 ساعت 14 : سینما زندگی- سالن شماره 3 -صادقیه-آیت اله کاشانی- بلوار اباذر

جمعه 18/11/1387 ساعت 13:30 سینما آزادی- سالن شهر قصه

سه شنبه 22/11/1387 ساعت 18 سینما آزادی-سالن شهر هنر

ه‍.ش. ۱۳۸۷ بهمن ۱۴, دوشنبه